Մատթեոս 12:38

Փարիսեցիներն ու դպիրները, տեսնելով Հիսուսի հրաշագործությունները և լսելով նրա ուսուցումները, չնայած այն ամենին, ինչ արդեն կատարվել էր, կրկին պահանջում էին «նշան»՝ որպես ապացույց Նրա աստվածային իշխանության: Նրանց այս հարցադրումը վկայում է ոչ թե ճշմարտությունը հասկանալու ձգտման, այլ նրանց կասկածամտության և սրտի կուրության։ Իր միսիայի ընթացքում Հիսուսը բազմաթիվ նշաններ էր ցույց տալիս՝ մարդկանց բժշկելով, դևերին հանելով և նույնիսկ բնական երևույթների վրա իշխանություն դրսևորելով։ Սակայն փարիսեցիները և դպիրները, իրենց կարծրացած սրտերով, չէին կարողանում կամ չէին ցանկանում ճանաչել այդ նշանների աղբյուրը։ Նրանց պահանջը, ըստ էության, բացահայտում էր իրենց մեղադրական վերաբերմունքն ու մերժումը Հիսուսին։ Այս հարցադրումը հիշեցնում է, որ Աստծու գործողությունները ճանաչելու համար անհրաժեշտ է հավատ և բաց սիրտ։ Երբ մարդ կուրորեն պահանջում է «նշաններ»՝ առանց վստահության կամ ճշմարտությունը տեսնելու պատրաստակամության, նա չի կարողանա ընդունել Աստծու հայտնությունը։ Հիսուսը բազմիցս ցույց էր տվել, որ իրական խնդիրը ոչ թե նշանների բացակայությունն է, այլ նրանց անկարողությունը՝ ընդունելու Աստծու ներկայությունն իրենց կյանքում։