Մատթեոս 12:40

Հիսուսն այս խոսքում կապում է Հովնան մարգարեի պատմությունը իր ապագա մահվան, թաղման և հարության հետ։ Հովնանը, որը երեք օր մնաց մեծ ձկան փորում (Հովնան 1:17), խորհրդանշում է այն ժամանակահատվածը, երբ Հիսուսը կմնա գերեզմանում։ Այս համեմատությունը ցույց է տալիս, որ Հովնանի պատմությունը կանխագուշակում էր Հիսուսի փրկագործական աշխատանքը։ Երկրի «սիրտը» վերաբերվում է գերեզմանին, որտեղ Հիսուսը կլինի իր խաչելությունից հետո։ Նրա երեք օր և երեք գիշեր գերեզմանում լինելը ոչ միայն ժամանակագրական փաստ է, այլև խորհրդանշում է Նրա լիակատար մահով աշխարհի մեղքը քավելու գործը։ Հիսուսի հարությունը կլինի ամենամեծ նշանը, որը կհաստատի նրա խոսքերը և մեսիական կոչումը։ Այս խոսքը միաժամանակ հավատք խորացնող ու հույս ներշնչող է. այն հիշեցնում է, որ Հիսուսի մահն ու հարությունը Աստծու փրկագործության ծրագրի կենտրոնական մասն են։ Հովնանի փորձառությունը, որը ժամանակավոր էր և ավարտվեց ազատագրմամբ, Հիսուսի մահվան և հարության նախատիպն է՝ խորհրդանշելով, որ մահը հաղթահարված է և Աստծու փրկությունը՝ իրական։