Մատթեոս 16:18

Հիսուսը Պետրոսին տալիս է խորապես նշանակալի խոստում՝ կապելով եկեղեցու կառուցումը ոչ թե անձի, այլ նրա արտասանած հավատքի խոստովանության հետ։ «Պետրոս» անունը (հուն․ Πέτρος) նշանակում է քար, մինչդեռ «վեմ» բառը (հուն․ πέτρα) մատնանշում է ամուր, անշարժ ժայռ։ Մեկնաբանների մեծամասնության համաձայն, Հիսուսի նշած այդ «վեմը» հենց Պետրոսի արտասանած ճշմարիտ խոստովանությունն է՝ այն հավատքը, որով ճանաչվում է Հիսուսը որպես Մեսիա և Աստծո Որդի։ Այսպիսով, եկեղեցու հիմքը ոչ թե մարդն է, այլ հավատքի բովանդակությունը՝ Քրիստոսի ճանաչումը։ «Եկեղեցին» այստեղ առաջին անգամ է հիշատակվում Ավետարանում՝ որպես հավատացյալների կենդանի համայնք, որը Հիսուսն Ինքը պիտի կառուցի և պահպանի։ «Դժոխքի դռները» խորհրդանշում են մահվան, խավարի և չարի բոլոր ուժերը, սակայն Տերը վստահեցնում է, որ դրանք երբեք չեն կարող հաղթել Իր եկեղեցուն, որովհետև այն հիմնված է կենդանի, ճշմարիտ և անխորտակելի հավատքի վրա։