Մատթեոս 16:4

Այստեղ Հիսուսը դիմում է խիստ դատապարտությամբ՝ այդտեղի սերնդին կոչելով «չար և շնացող»՝ ընդգծելով նրանց բարոյական և հոգևոր անկումը, ինչպես նաև հավատարմության պակասը Աստծո հանդեպ։ Նշան պահանջելը այստեղ այլևս դիտվում է որպես բացահայտ անհավատության և ընդվզման արտահայտություն։ Հիսուսն ասում է, որ նշան չի տրվի նրանց՝ բացի Հովնան մարգարեի նշանից, որն ըստ շատ մեկնաբանների խորհրդանշում է նաև Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը: Այդ մեկնաբանությամբ (ինչը կտեսնենք հաջորդ գլուխներում) ինչպես Հովնան մարգարեն երեք օր մնաց մեծ ձկան փորում, այնպես էլ Քրիստոսը երեք օր կմնար գերեզմանում։ Սա միակ և բավարար նշանն էր Հիսուսի աստվածայնությունը հաստատելու համար։ Այնուհետև Հիսուսը լռությամբ հեռանում է՝ որպես դատապարտման ակտ, չմնալով նրանց հետ, ովքեր ապացույցներ են պահանջում, բայց իրապես չեն փնտրում ճշմարտությունը։