Մատթեոս 18:17

Այս խոսքում Հիսուսը սահմանում է եղբայրական հանդիմանության վերջին աստիճանը՝ ցույց տալով, որ եկեղեցու ներգրավումը նպատակ ունի ոչ թե խարանել, այլ վերջին անգամ հրավիրել ապաշխարության և հաշտության։ Եթե մարդը մերժում է նաև եկեղեցու ձայնը, ապա նա իրեն դնում է համայնքային հաղորդությունից դուրս: «Հեթանոսի ու մաքսավորի պես» վերաբերմունքը նշանակում է ոչ թե ատելություն կամ անարգանք, այլ ընդունում այն իրողության, որ նա այլևս չի ապրում համայնքի, հավատքի ու հնազանդության մեջ։ Այս կերպ Քրիստոսը պահպանում է և՛ եկեղեցու սրբությունը և՛ սիրո կարգապահությունը՝ տարբերակելով ապաշխարություն որոնողին գիտակցված մերժումից։