Մատթեոս 18:32

Տերը, տեղեկանալով ծառայի դաժան պահվածքին, նրան կրկին կանչում է իր առջև։ Սակայն այս անգամ դիմելաձևը փոխված է՝ «չար ծառա»․ սա հակադրություն է այն նախորդ ներող տոնի հետ, որով նա արձակվել էր։ Տերն ընդգծում է, որ ոչ միայն ներել էր ամբողջ պարտքը, այլ դա արվել էր հենց ծառայի խնդրանքով։ Այստեղ հստակ է դառնում, որ միայն խոսքով խնդրելը բավարար չէ․ ներումը պարգև է, բայց միևնույն ժամանակ պահանջում է պատասխան՝ սրտի փոփոխություն և նույն ներման տրամադրություն ուրիշների հանդեպ։ Իսկ այստեղ տեսնում ենք, որ ծառայի երախտապարտությունը բացակայում է և նա ինչպես կտեսնենք հաջորդիվ, կարժանանա խստիվ դատաստանի՝ ներումը ստանալու, սակայն չներող սրտով առաջնորդվելու պատճառով։