Մատթեոս 18:35

Այս խոսքը Հիսուսի պատմած առակի եզրափակիչ դասն է։ Նա հեռանում է փոխաբերությունից և ուղղակի ձևով դիմում է լսողներին։ Հիսուսն ասում է, որ Աստված՝ արդար և Երկնավոր Հայրը, նույն ձևով կվարվի նրանց հետ, ովքեր չեն ապրում ներման համաձայն։ Այստեղ ներման պահանջը հռչակվում է ոչ թե արտաքին ձևով, այլ՝ «ամբողջ սրտից», այսինքն՝ խորքից, անկեղծ, առանց արհեստականության կամ պահուստային վիրավորանք պահելու։ Սա ներողամտության խորքային չափանիշն է։ Հոգևոր կյանքում ներելը դառնում է ոչ միայն բարոյական պարտավորություն, այլ հավիտենական հետևանքներ ունեցող հավատքի փորձություն։ Ով չի ներում իր եղբորը, իրականում մերժում է Աստծո ներման աշխատանքի շարունակությունը իր ներսում։ Հիսուսը պարզ ասում է, որ ներման բացակայությունը խոչընդոտում է փրկությանը։