Մատթեոս 18:9

Այս համարում Հիսուսը կրկին օգտագործում է խիստ կերպարային լեզու՝ ընդգծելու մեղքի դեմ վճռական կռվի անհրաժեշտությունը, անգամ երբ մեղքի աղբյուրը գտնվում է «աչքի» պես թանկ ու սիրելի վայրում: Այստեղ աչքը կարող է խորհրդանշել մարդու սխալ համակրանքը, նայելու կամ գնահատելու ձևը, սխալ շարժառիթները, մոլորեցնող պատկերացումները, կյանքի ընկալման սխալ տեսլականը, նախանձը, մեղքի մեջ գցող հաճույքները և այլն: Այս ամենի հանդեպ մեղմ ասած մեղմ լինելը կարող է հանգեցնել գեհենի կրակում կործանման։