Մատթեոս 19:25

Այս համարում աշակերտները լսելով Հիսուսի խոսքը հարուստների վերաբերյալ զարմանում են։ Նրանց զարմանքը լուրջ պատճառ ունի․ ժամանակի հրեական մտածողության մեջ տարածված էր այն համոզմունքը, թե հարստությունը Աստծո կողմից տրված օրհնություն է, իսկ հարուստ մարդը՝ աստվածահաճո։ Հետևաբար, եթե անգամ հարստություն ունեցող (օրհնված) մարդը չի կարող մտնել Աստծո արքայություն, ապա ովքե՞ր կարող են։ Նրանք կարծես ասում են՝ «Եթե նույնիսկ արդարության և հաջողության խորհրդանիշ համարվող մարդիկ չեն կարող փրկվել, ապա ի՞նչ հույս կա մնացածների համար։ Այս զարմանքը ցույց է տալիս, որ աշակերտներն իրականում դեռևս մտածում էին մարդկային արժանիքներով փրկության մասին։ Նրանք չէին պատկերացնում, որ երկնքի արքայությունը սրտի խոնարհության և Աստծո շնորհի միջոցով է ձեռք բերվում, այլ ոչ թե արտաքին բարօրությամբ կամ զուտ օրենքի պահպանմամբ։ Այս հարցը՝ «Ապա ո՞վ կարող է փրկվել», հնչում է մաքուր անկեղծությամբ։ Եվ հենց այդ հարցն է նախապատրաստում Հիսուսի մխիթարիչ պատասխանին՝ հաջորդ համարում։