Մատթեոս 23:6

Հիսուսը շարունակում է նկարագրել փարիսեցիների կեղծ բարեպաշտությունը՝ ցույց տալով, որ նրանց շարժիչ ուժը ոչ թե սերը կամ հավատքն է, այլ փառասիրությունը։ Նրանք սիրում էին առաջին տեղերը՝ որպես պատվի և գերազանցության նշան։ Այդ ժամանակ (հիմա ևս) ընթրիքներում առաջին բազմոցները զբաղեցված էր բարձրաշխարհիկ հյուրերի համար, իսկ ժողովարաններում առաջին աթոռներին նստում էին նրանք, ովքեր հանդիսանում էին մարդկանց համար որպես օրինակ։ Փարիսեցիները ձգտում էին ոչ թե ծառայության, այլ երևելիության։ Նրանց համար հավատքը դարձել էր հարմար միջոց՝ ձեռք բերելու մարդկային հարգանք ու գերիշխանություն։ Նրանց հրապարակում բարևներ ընդունելը ևս ծառայում էր նույն նպատակին՝ ստանալու հասարակական ճանաչում։ Այս խոսքը հիշեցնում է, որ իրական մեծությունը Աստծո առաջ չի չափվում տեղով կամ կոչումով, այլ խոնարհությամբ և ծառայությամբ։