Մատթեոս 26:23

Հիսուսի պատասխանը տալիս է նշան, բայց ոչ անուն։ «Ով իր ձեռքն ինձ հետ ափսեյի մեջ մտցրեց» արտահայտությունը ցույց է տալիս դավաճանության սարսափելի հակադրությունը՝ նույն սեղանի, նույն հացի, նույն բաժնի մեջ լինելը և միևնույն ժամանակ՝ մատնելու պատրաստակամությունը։ Սա բացահայտում է, որ նույնիսկ ամենամոտ հոգևոր հաղորդակցությունը չի երաշխավորում հավատարմություն, եթե սրտի մեջ չլինի սեր։ Հիսուսը գիտեր, թե ով է մատնիչը, բայց խոսում է այնպես, որ յուրաքանչյուրն իր ներսը նայի։ Նրա խոսքը դատավճիռ չէ, այլ վերջին լուռ նախազգուշացումը Հուդային՝ գուցե դեռ հնարավոր զղջման համար։ Այս պահին բախվում են երկու իրականություններ՝ Քրիստոսի անսահման սերը և Հուդայի սրտի կարծրությունը։