Մատթեոս 26:28

Այս խոսքերը շարունակությունն են Սուրբ Հաղորդության խորհրդի՝ որտեղ Քրիստոսը հաստատում է Նոր Ուխտը Իր Արյան միջոցով։ Եթե նախորդ խոսքում Տերը տվեց հացը՝ որպես Իր Մարմնի խորհրդանիշ, ապա այժմ բաժակը՝ գինով լցված, դառնում է Նրա Արյան խորհրդանիշը։ Այս պահը ցույց է տալիս Նոր Ուխտի հաստատումը, ինչպես որ Հին Ուխտը կնքվեց զոհի արյան միջոցով (Ելք 24:8)։ Հիսուսը վերցնում է բաժակը, գոհանում է Հայր Աստծուն և տալիս Իր աշակերտներին՝ ասելով, որ այն Նոր Ուխտի Արյունն է։ Այստեղ «գոհացավ» բառը ցույց է տալիս, որ Հիսուսի առաջիկա չարչարանքը դիտվում է ոչ թե որպես պարտություն, այլ որպես փրկության ծրագրի կամավոր զոհաբերություն, որի համար Նա փառք է տալիս Հորը։ «Սա է Նոր Ուխտի Իմ Արյունը» խոսքը հաստատում է, որ Հիսուսի մահը զոհ չէ միայն մարմնով, այլ հավիտենական ուխտի հաստատում՝ Աստծո և մարդու միջև։ Եթե Մովսեսը սրբեց ժողովրդին գառների և եզների արյամբ, ապա այժմ Քրիստոսը սրբացնում է Իր ժողովրդին՝ սեփական Արյամբ (Եբրայեցիներ 9:12–14)։ Նրա Արյունը դառնում է մաքրագործող զորություն, որը ոչ թե ծածկում է մեղքը, այլ հեռացնում է այն։ «Որ թափվում է շատերի մեղքերի թողության համար» արտահայտությունը ընդգծում է զոհաբերության համընդհանուր բնույթը․ Քրիստոսը չի մահանում մեկ ազգի կամ մի քանի հոգու համար, այլ՝ բոլոր նրանց, ովքեր հավատքով ընդունում են Իր Արյան փրկարար զորությունը։ Այսպիսով, բաժակի այս խորհուրդը հաստատում է, որ Նոր Ուխտը այլևս հիմնված չէ օրենքի և կենդանական զոհերի վրա, այլ՝ շնորհի և Աստծո Սիրո։