Մատթեոս 26:39

Այս խոսքը Գեթսեմանիի աղոթքի սրբագույն պահն է, երբ Քրիստոսը բացահայտում է Իր երկնային հնազանդության խորությունը։ Նրա աղոթքը ոչ թե երկմտության կամ վախի արտահայտություն է, այլ կատարյալ որդիական հնազանդության։ «Բաժակ» բառը այստեղ խորհրդանշում է այն տառապանքը, որը Նա պիտի խմի՝ մարդկության մեղքերի համար։ «Եթե հնարավոր է, թող անցնի այս բաժակը» խոսքը ցույց է տալիս Քրիստոսի նաև մարդ լինելը․ Նա զգում է ցավը և ծանրությունը, բայց միաժամանակ հնազանդվում է Հայր Աստծուն, ինչի վկայությունն է հետևյալ արտահայտությունը՝ «բայց ոչ թե ինչպես Ես եմ կամենում, այլ ինչպես Դու»։ Սա հավատքի և հնազանդության կատարյալ աղոթք է, որտեղ մարդու կամքը ամբողջովին միավորվում է Աստծո կամքի հետ։ Հիսուսը չի փախչում խաչից, այլ աղոթում է, որ եթե կա այլ ճանապարհ, Հայրը ցույց տա այն, սակայն երբ չկա, Նա ընդունում է այդ բաժակը սիրով։ Գեթսեմանիի այս պահը բացահայտում է փրկագործության ներքին խորհուրդը․ փրկությունը չի լինում առանց հնազանդության։ Քրիստոսը՝ որպես Նոր «Ադամ», հակադրում է Իր կամքը առաջին Ադամի անհնազանդությանը․ եթե առաջին Ադամը ասաց՝ «ես կամենում եմ», ապա Քրիստոսն ասում է՝ «ոչ թե ինչպես Ես եմ կամենում, այլ ինչպես Դու»։ Այստեղ հաղթահարվում է մարդկության անկումը, որովհետև մարդը, Քրիստոսի միջոցով, նորից հնազանդվում է Աստծուն։ Աղոթքի այս տեսարանը նաև օրինակ է բոլոր հավատացյալների համար․ երբ տառապանքի բաժակը հայտնվում է մեր առջև, մենք նույնպես պետք է խմենք այն՝ վստահելով ոչ թե մեր ուժերին, այլ Աստծո կամքին։ Այս խոսքը բացահայտում է Հիսուսի սիրո կատարելությունը․ Նա լիովին հանձնվում է Հորը՝ առանց պայմանների, որպեսզի Իր հնազանդությամբ մեզ վերադարձնի դեպի Աստծո որդիական փառքը։