Մատթեոս 26:68

Այս խոսքը ցուցադրում է մարդկային ծաղրի և կուրության ծայրահեղ դրսևորումը։ Նրանք, ովքեր պիտի ճանաչեին մարգարեությունը, այժմ պահանջում են մարգարեություն՝ որպես ծաղրի առարկա։ «Մարգարեացի՛ր մեզ» խոսքը հեգնական է․ նրանք վարվում են այնպես, կարծես մարգարեությունը խաղ լինի, ոչ թե աստվածային ներշնչանք։ Սակայն իրականությունը հակառակն է. իրենց խոսքերով նրանք իրենք են մարգարեանում կամ դառնում մարգարեության իրականացում առանց գիտակցելու․ մերժելով Քրիստոսին՝ կատարում են մարգարեների կանխագուշակածը։ Այս պահը ցույց է տալիս հոգևոր կուրությունը. ծաղրվում է ճշմարտությունը, քանի որ չի ճանաչվում այն։ Բայց հենց այդ մթության մեջ է առավել պայծառ դառնում Քրիստոսի համբերությունը․ Նա չի պատասխանում վիրավորանքին, որովհետև Իր լռությամբ վկայում է աստվածային ողորմության մասին։