Մատթեոս 26:7

Այս համարում սկսվում է օծման իրադարձությունը՝ անսահման սիրո և երկրպագության խորհրդանշական դրվագը։ Կինը, որի անունը այստեղ չի նշվում, Հիսուսին է մոտենում ոչ խոսքերով, այլ արարքով՝ բերելով իր ունեցած ամենաթանկ բանը։ Ալաբաստրե շիշը, որը պատրաստվում էր մաքուր քարից, պահում էր բարձր արժեք ունեցող բուրավետ յուղ՝ սովորաբար օգտագործվող միայն կարևոր և սրբազան դեպքերում։ Կնոջ արարքը արտաքինից կարող է թվալ պարզապես նվիրական ժեստ, բայց իրականում այն խորապես հոգևոր նշանակություն ուներ․ նա ճանաչում է Հիսուսի աստվածային արժանապատվությունը և Նրա հանդեպ ունեցած սիրո արտահայտությունն է մատուցում առանց խնայողության։ Այս պատմությունը ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ սերը չի չափում իր պարգևը, այլ տալիս է ամեն ինչ՝ առանց պահելու։ Այս արարքը նաև խորապես մարգարեական էր․ Հիսուսը շուտով պիտի խաչվեր և հուղարկավորվեր և այս օծումը կարծես նախապատրաստությունն էր Նրա հուղարկավորման։