Մատթեոս 27:12

Քահանայապետներն ու ծերերը ամբաստանեցին Հիսուսին՝ հույսով, որ կստանան պատասխան, որը կարելի կլիներ օգտագործել որպես մեղադրանք, սակայն Նա լռեց՝ արտահայտելով ոչ թե վախ կամ անտարբերություն, այլ խորագույն իշխանություն և վստահություն Աստծո դատաստանի վրա։ Նրա լռությունը դարձավ ամենաուժեղ պատասխանը մեղադրանքներին․ Նա, Ով Ճշմարտությունն էր, չէր մտնում ստի վիճաբանության մեջ։ Այս լռությունը նաև մարգարեական է․ ինչպես Եսայիան էր կանխասել՝ «Նա չբացեց իր բերանը, ինչպես գառ, որ տարվում է մորթվելու» (Եսայիա 53:7) ։ Այդ պահը ցույց է տալիս Քրիստոսի խոնարհության և Աստծո կամքին ամբողջական հնազանդության խորագույն խորհրդը. Նա դատվում է մեղավորների փոխարեն և լռությամբ կրում է նրանց մեղքը։