Մատթեոս 27:14

Պիղատոսի զարմանքը և Հիսուսի լռությունը կազմում են մի ամբողջական տեսարան՝ որտեղ մարդկային դատաստանը բախվում է աստվածային խաղաղությանը։ Պիղատոսը տեսնում էր ամբաստանությունների բազմազանությունը և սպասում էր արդարացման խոսքի, սակայն Հիսուսը լռեց՝ իրականացնելով մարգարեությունը․ «Նա չբացեց իր բերանը, ինչպես գառ, որ տարվում է մորթվելու» (Եսայիա 53:7)։ Նրա լռությունը չէր ծնվում վախից, այլ աստվածային իշխանությունից և խաղաղ վստահությունից՝ Հայր Աստծո կամքի հանդեպ։ Այդ լռությունը դարձավ խոսք, որով Նա դատեց մեղադրողների անարդարությունը և միևնույն ժամանակ հանձն առավ նրանց մեղքը։ Պիղատոսի զարմանքը դարձավ մարդկային խղճի արձագանք՝ կանգնած այն Լռության առաջ, որ իր մեջ կրում էր հավիտենական Խոսքը։ Այս կարճ տեսարանը բացահայտում է աստվածային խոնարհության խորքը՝ Թագավորը դատվում է, բայց լռությամբ է իշխում դատավորների վրա։