Մատթեոս 27:20

Այս համարը ցույց է տալիս ամբոխի հոգեբանական և հոգևոր անկումը՝ երբ կրոնական առաջնորդները, ովքեր պետք է առաջնորդեին դեպի ճշմարտություն, դարձան մոլորության շարժիչ ուժը։ Նրանց նախանձը և իշխանամոլությունը վերածվեցին ժողովրդին մոլորեցնելու ուժի և ամբոխը, կորցնելով խիղճն ու դատողությունը, ընտրեց Բարաբբային՝ մերժելով Արդարին։ Այս դրվագը ներկայացնում է մեղքի դասական օրինակը՝ երբ մարդկային ձայնը լռեցնում է խղճի ձայնը։ Քահանայապետներն ու ծերերը դարձան մեղքի քարոզիչներ՝ սրբության դիմաց պահանջելով արյուն, իսկ ժողովուրդը, կորցնելով ճանաչողությունը, դարձավ գործակից այդ մեղքին։ Այս տողը հիշեցնում է, որ ճշմարտությունը հաճախ մերժվում է բազմության կամքով և ամբոխային արդարությունը դառնում է անօրինության ծածուկ գործիք։