Մատթեոս 27:30

Այս համարը նկարագրում է Հիսուսի հանդեպ մարդկային նվաստացման ծայրահեղ ձևը․ նրանք, ովքեր պիտի պաշտպանեին արդարությունը, ծաղրելով ու անարգելով հարձակվում էին Արդարի վրա։ Թքելն ամենախոր հարգանքի խախտման նշանն էր, իսկ եղեգով հարվածելը՝ ծաղրական իշխանության խորհրդանշան․ նրանք հարվածում էին այն գլխին, որի վրա դրված էր փշե պսակը։ Սակայն յուրաքանչյուր հարված դարձավ փրկության խորհրդի մասնիկ․ փշերն ու հարվածները խորհրդանշում էին մարդկային մեղքի բեռը, որ Քրիստոսը կամովին վերցրեց Իր վրա։ Աշխարհը Նրան հարվածեց ատելությամբ, բայց Նա ընդունեց այն սիրով՝ դարձնելով խայտառակությունը փրկության փառքի սկիզբ։ Այս դրվագը ցույց է տալիս, թե որքան խորը կարող է ընկնել մարդը, երբ հրաժարվում է ճանաչել Սրբությունը և միաժամանակ՝ որքան մեծ է Աստծո գթառատությունն ու համբերությունը։