Մատթեոս 27:45

Այս համարը նկարագրում է խաչելության պահին տեղի ունեցած բնականից վեր խավարումը՝ խորհրդանշական և աստվածային իրողություն, որը ընդգծում էր թե՛ Տիրոջ տառապանքի խորությունը, թե՛ արարչության համընդհանուր արձագանքը։ Վեցերորդ ժամից՝ մոտ կեսօրից, մինչև իններորդ ժամը՝ մոտ երեքը, երկիրը պատվեց խավարով։ Այս խավարը մարմնավորում էր աշխարհի հոգևոր մթությունը՝ մեղքի և անգիտության հետևանքը և միաժամանակ նշան էր այն ցավի, որով Աստծո կամքով բնությունն էլ էր արտահայտում իր Տիրոջ մահվան վիշտը։ Այն հիշեցնում է, որ երբ մարդը մերժում է Աստծո Լույսը, խավարը անխուսափելի է դառնում, սակայն այդ նույն խավարից էլ պիտի ծագեր հարության լույսը։