Մատթեոս 27:7

Այս խոսքը ցույց է տալիս նաև, թե ինչպես է անգամ Հիսուսին մատնելու դիմաց գործածված արծաթը դառնում մարգարեության իրագործման միջոց։ Քահանայապետները, առանց հասկանալու, կատարում են այն, ինչ կանխասվել էր մարգարեությամբ՝ որ «պատվական գինը կտրվի Տիրոջ համար» (Զաքարիա 11․12–13)։ Նրանք այդ դրամով գնում են բրուտի դաշտը՝ մահացած օտարականների համար գերեզման դարձնելու նպատակով և այդտեղ էլ բացահայտվում է խորհրդանշական հակադրությունը․ այն գումարը, որ վճարվեց կյանքի մատնության համար, օգտագործվում է մահացածների հանգրվանի համար։ Խորհրդանշական իմաստով բրուտի դաշտը խորհրդանշում է նաև մարդկային աշխարհը՝ կավից և մեղքից կազմված, որը կսրբվի Քրիստոսի մաքրագործող արյունով։ Այսպիսով, մարդկային անիրավությունը՝ առանց գիտակցելու, ծառայում է աստվածային ծրագրին։ Ագարակը, որ պետք է դառնար օտարների գերեզման, դարձավ խորհրդանիշ այն բանի, որ Քրիստոսը որպես զոհ կլինի բոլոր ժողովուրդների՝ այդ թվում նաև օտարների փրկության հիմքը։