Մատթեոս 6:20

Հիսուսը այս խոսքում ցույց է տալիս հակադրությունը երկրային և երկնային գանձերի միջև՝ հորդորելով մարդուն ձգտել այն բանին, ինչն ունի հավիտենական արժեք։ Երկնքում կուտակված գանձերը խորհրդանշում են այն գործերը, որոնք ծնվում են հավատքից, սիրուց, արդարությունից և չեն ենթարկվում ոչ կորստի, ոչ փչացման։ Քրիստոսը սովորեցնում է, որ իրական ապահովությունը նյութական ունեցվածքում չէ, այլ այն կապի մեջ, որ մարդն ունի Աստծո հետ։ Երբ հավատացյալն ապրում է ողորմածությամբ, հեզությամբ և արդարությամբ, նա իր կյանքի գործերով «գանձեր է դիզում» երկնքում՝ այնտեղ, որտեղ ոչ մի ուժ չի կարող խլել դրանք։ Այս խոսքը կոչ է հոգևոր վերափոխման՝ փոխարինել նյութական արժեքների կուտակման ցանկությունը բարի գործերով և հավիտենության հույսով։