Մատթեոս 7:19

Այս խոսքում Հիսուսը հստակ և խիստ պատկերով բացահայտում է հոգևոր կյանքի պատասխանատվությունը՝ ցույց տալով, որ արտաքին պատկանելությունը կամ խոստովանությունը ինքնին արժեք չունեն, եթե չեն բերում իրական պտուղներ։ «Ծառը» խորհրդանշում է մարդուն, իսկ «պտուղը»՝ նրա կյանքի գործերն ու սրտի վիճակից ծնվող արդյունքները։ Եթե կյանքը չի արտացոլում ապաշխարություն, հավատք և արդարություն, ապա այն մնում է անպտուղ, իսկ այդ անպտղությունն էլ իր հերթին ունի դատաստանի հետևանք։ «Կտրվելը և կրակի մեջ գցվելը» դատաստանի պատկերավոր արտահայտությունն է, որով Քրիստոսը զգուշացնում է, որ Աստծո առաջ մարդը չի գնահատվում խոսքերով կամ ձևական բարեպաշտությամբ, այլ իր կյանքի իրական պուղներով։