Մատթեոս 7:20

Այս խոսքով Հիսուսը եզրափակում է իր նախազգուշացումը՝ շեշտելով հոգևոր զանազանման պարզ ու անխուսափելի չափանիշը․ մարդը ճանաչվում է ոչ իր խոստովանությամբ, ոչ արտաքին բարեպաշտությամբ կամ ուսմունքի ձևով, այլ իր կյանքի իրական պտուղներով։ «Պտուղները» մարդու գործերն են, վարքը, վերաբերմունքը և հավատքի գործնական արտահայտությունը, որոնք բացահայտում են սրտի իրական վիճակը։ Քրիստոսը ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ հավատքը միշտ երևում է կյանքի մեջ, իսկ կեղծ հավատքը, որքան էլ գեղեցիկ «փաթեթավորված» լինի, վերջապես բացահայտվում է իր անպտղությամբ։ Այս խոսքը կոչ է զգոնության՝ թե՛ ուրիշներին գնահատելիս, թե՛ սեփական հոգևոր վիճակը քննության առնելիս։