Մատթեոս 7:26

Այս խոսքում Հիսուսը զգուշացնում է հավատքի ձևականության վտանգի մասին՝ ցույց տալով, որ Նրա խոսքերը լսելն ինքնին դեռ փրկարար արժեք չունի, եթե դրանք չեն դառնում կյանքի գործնական հիմք։ «Տունը» մարդու կյանքն է, «կառուցելը»՝ նրա ընտրությունն ու վարքը, իսկ «ավազը» խորհրդանշում է անկայուն հիմքը՝ լսած, բայց չկատարված խոսքը։ Այդպիսի կյանքը արտաքինից կարող է կառուցված թվալ, սակայն փորձությունների և դատաստանի ժամանակ անխուսափելիորեն քանդվում է։ Քրիստոսը հստակեցնում է, որ ճշմարիտ իմաստությունն արտահայտվում է ոչ թե խոսքի իմացությամբ, այլ հնազանդությամբ, և միայն կատարված խոսքն է դառնում ամուր հիմք մարդու կյանքի համար։