Մատթեոս 1:25

Այս համարը եզրափակում է Քրիստոսի ծննդյան պատմությունը՝ հաստատելով Մարիամի անաղարտությունը և Հովսեփի հնազանդ հավատքը։ Հովսեփը, հավատալով հրեշտակի խոսքին, մնաց զերծ ամուսնական հարաբերությունից մինչև Սուրբ Մանուկի ծնունդը՝ հարգելով աստվածային խորհուրդը։ «Անդրանիկ որդի» արտահայտությամբ ավետարանիչը շեշտում է ոչ թե զուտ հաջորդ զավակների գոյությունը, այլ նաև Հիսուսի առաջնորդությունը և բացառիկ աստվածային ծագումը։ Հովսեփը կատարեց իրեն տրված պատվերը՝ մանուկին անվանելով Հիսուս, ինչը նշանակում է «Տերն է փրկում»՝ այսպիսով հաստատելով մեսիական խոստման իրականացումը։