Մատթեոս 13:34

Այս համարն ընդգծում է Հիսուսի ուսուցման հաստատուն և նպատակային եղանակը․ Նա ժողովրդի հետ խոսում էր առակներով, որովհետև այդ ձևը միաժամանակ և՛ հասանելի էր լսողին, և՛ փորձություն էր սրտի համար։ Առակները արտաքինով պարզ պատմություններ էին առօրյա կյանքից, սակայն իրենց մեջ կրում էին խոր հոգևոր ճշմարտություններ, որոնք բացվում էին միայն նրանց համար, ովքեր ունեին հոգևոր լսողություն և խոնարհ սիրտ։ Այս կերպ Հիսուսը չէր պարտադրում ճշմարտությունը, այլ հրավիրում էր լսողներին մտորելու, որոնելու և հասկանալու։ Առակը դարձավ զտող միջոց․ այն բացահայտում էր ճշմարտությունը որոնողներին, իսկ անտարբերների համար մնում էր պարզապես պատմություն։ Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ Աստծո արքայության գաղտնիքները չեն ընկալվում մակերեսային լսումներով, այլ բացվում են միայն հավատքով և ներքին պատրաստակամությամբ։