Մատթեոս 14:10

Հերովդեսի հրամանով գլխատվեց անմեղ մարգարե՝ առանց հանցանքի, առանց դատավարության։ Սպանությունը տեղի ունեցավ ոչ թե արդարության պահանջով, այլ՝ անփութորեն տրված երդումը պահելու՝ մարդկանց աչքում պատիվը պահելու պատճառով։ Այս համարը ներկայացնում է այն ողբերգական վերջաբանը, որը բերում է մեղքի, հպարտության և վախի վրա հիմնված իշխանությունը։ Հովհաննես Մկրտիչը՝ ճշմարտության անվախ ձայնը, լռեցվեց՝ ոչ թե իր սխալի, այլ ուրիշների մեղքի հանդիմանության համար։ Հովհաննեսի մահը դարձավ սուրբ վկայություն այն հավատի, որը նույնիսկ կյանքի գնով հավատարիմ է մնում Աստծո խոսքին։ Նա զոհվեց ճշմարտության համար և նրա արյունը դարձավ խոսուն պատգամ բոլոր սերունդների համար: