Մատթեոս 14:11
Նրա գլուխը բերեցին սկուտեղի վրա և տվեցին աղջկան։ Նա էլ այն իր մորը տարավ:
Այս համարը ներկայացնում է Հովհաննես Մկրտչի մահվան ողբերգական պատկերն իր ամբողջ դաժանությամբ։ Մարգարեի սուրբ գլուխը դրվում է սկուտեղի վրա՝ որպես պատվերի իրագործում, ոչ թե արդար դատի արդյունք։ Աղջիկը՝ առանց հարցադրման կամ ցավի նշանի, վերցնում է այն ու տանում իր մորը։ Այստեղ տեսնում ենք, թե ինչպիսի քարացած վիճակ կարող է առաջացնել մեղքը՝ երբ մարդը չարության ճանապարհին ոչ միայն չի զղջում, այլ հպարտությամբ ընդունում է դրա պտուղը։ Հովհաննեսի գլուխը դառնում է չար ծրագրի պսակը։ Սա մարդու կողմից Աստծո մարգարեի նկատմամբ դրսևորված արհամարհանքի սառը արտահայտություն է։ Բայց հենց այդ գլխատված մարգարեն է, ով դարձավ արդարության լուռ վկան։