Մատթեոս 14:30

Այս հատվածում Պետրոսը շեղվեց Հիսուսի վրա կենտրոնացումից և նայեց վտանգին։ Քամու ուժգնությունը հաղթեց հավատքին և հենց վախենալու պահին սկսեց խորտակվել։ Սա ցույց է տալիս, որ հավատքը պահանջում է մշտական հայացք դեպի Քրիստոսը։ Երբ հավատացյալը փոխարինում է Տիրոջ հանդեպ վստահությունը վախով ու մարդկային վերլուծությամբ, սկսում է ընկնել։ Բայց այստեղ կարևոր է ընդգծել, որ Պետրոսն աղաղակեց Տիրոջը։ Նրա աղաղակը՝ «Տե՛ր, փրկի՛ր ինձ», պարզ է, անկեղծ և լիարժեք։ Այդ պահին նա գիտեր, որ իրեն կարող է փրկել միայն Հիսուսը։ Սա դարձավ փրկության սկիզբ։ Այս հատվածը նաև ուսուցանում է, որ անկախ փորձության ուժգնությունից ու անձնական անկումից, Տերը լսում է աղաղակողին։