Մատթեոս 15:11

Այս խոսքում Հիսուսը կտրուկ հակադարձում է փարիսեցիների ձևական ծիսական պահանջներին, ըստ որոնց ուտելուց առաջ ձեռք չլվանալը կարող էր մարդուն «անմաքուր» դարձնել։ Նա ուշադրությունը շեղում է արտաքինից դեպի ներքին մարդը՝ ընդգծելով, որ իրական պղծումը չի գալիս ֆիզիկական սննդից կամ մարմնական շփումից։ Հիսուսի խոսքի առանցքը սրտի վիճակն է․ չար մտքերը՝ հպարտությունը, նախանձը, բամբասանքը, սուտը, պոռնկությունը և այլ մեղքեր ծնվում են մարդու սրտում, հետո դուրս են գալիս խոսքի և գործի միջոցով և հենց դրանք են իրականում պղծում մարդուն։ Այս ուսուցմամբ Հիսուսը բացահայտում է, որ Աստծո առաջ մաքրությունը բարոյական և հոգևոր բնույթ ունի, ոչ թե միայն ծիսական։ Նա սովորեցնում է, որ մարդու վերափոխումը սկսվում է ոչ թե արտաքին կարգապահությունից, այլ սրտի նորոգումից, որովհետև միայն մաքրված սրտից կարող են դուրս գալ մաքուր և ճշմարիտ խոսքեր։