Մատթեոս 15:6

Այս և նախորդ համարում Հիսուսը հստակ մեղադրում է փարիսեցիներին ու դպիրներին, որ նրանք իրենց մարդկային ավանդույթները վեր են դասում Աստծո պատվիրանից։ Այդ ավանդույթի համաձայն «Աստծուն ընծայելը» (կորբան հայտարարելը ) հնարավորություն էր տալիս մարդուն ծնողներին տրվող իր ունեցվածքը մերժել՝ ասելով, թե դա արդեն «սուրբ» է և օգտագործվում է աստվածային նպատակների համար։ Այսպիսով՝ տվյալ մարդը խուսափում էր ծնողական խնամքի պարտականությունից։ Հիսուսը ասում է, որ դուք այս ավանդույթը թույլատրելով չեղարկում եք «Պատվիրիր հորդ և մորդ» պատվիրանը, որը Տասը պատվիրաններից է։ Այսինքն՝ ձևով երկրպագում են Աստծուն, բայց իրականում Նրա խոսքը դրժում են, ինչը ակնհայտորեն անհնազանդության նշան է։ Այսպիսով Ճշմարիտ երկրպագությունը ենթարկվում է Աստծուն, ոչ թե սեփական ցանկություններին կամ մարդկային սովորույթներին։