Մատթեոս 17:5

Երբ Պետրոսը դեռ խոսում էր՝ փորձելով տեսիլքի փառքը երկրային կերպով ամրագրել տաղավարների միջոցով, Հայր Աստված Ինքն է միջամտում լուսավոր ամպով և ձայնով՝ ուղղելով ուշադրությունը ոչ թե մարդու նախաձեռնությանը, այլ Քրիստոսի ինքնությանը։ Ամպը խորհրդանշում է աստվածային ներկայությունը՝ հիշեցնելով Ելք 24:15–18 հատվածում նկարագրված հայտնությունը, որտեղ Աստծո փառքը ծածկում էր լեռը։ Ամպից հնչող ձայնը, որում ասվում էր՝ «Դա է իմ սիրելի Որդին, որն ունի իմ բարեհաճությունը» հստակ և վերջնական վկայություն է տալիս Հիսուսի մեսիական աստվածային կոչման մասին։ Պատվիրանը՝ «Դրան լսեցեք», ցույց է տալիս, որ Քրիստոսը գերազանցում է թե՛ Մովսեսին, թե՛ Եղիային և որ օրենքն ու մարգարեությունները իրենց լրումն ու վերջնական հեղինակությունը գտնում են Նրա խոսքի մեջ։ Այս դրվագը կոչ է աշակերտներին և բոլոր հավատացյալներին հավատքի և կյանքի ուղղությունը կապել ոչ թե տեսիլքի պահին եկած փառքի, այլ Քրիստոսի խոսքի հետ, Ով Աստծո կատարյալ հայտնությունն էր։