Մատթեոս 2:18
Ձայն լսվեց Ռամայում՝ ողբ, լաց և կոծ. Ռաքելը իր որդկանց վրա լաց էր լինում, և չէր ուզում մխիթարվել, որովհետև նրանք չկան:
Այս համարը մեջբերում է Երեմիա մարգարեի խոսքը՝ որպես մարգարեական պատկեր Բեթլեհեմի մանուկների կոտորածի մասին։ Ռաման խորհրդանշական կերպով ներկայացնում է Իսրայելի մայրական վիշտը, իսկ Ռաքելը՝ ժողովրդի հոգևոր մայրն է, որ «լալիս է իր զավակների համար»՝ արտահայտելով մարդկային ցավն ու անփարատ կորստի զգացումը։ Ավետարանիչը ցույց է տալիս, որ այս մարգարեությունը ոչ միայն պատմական ողբ է, այլ նաև խոր հոգևոր պատկեր՝ աշխարհի վիշտը՝ նախքան փրկության լույսի բացվելը։ Քրիստոսի գալուստը պիտի մխիթարեր այս լացը՝ փոխելով վիշտը հույսի, քանի որ Նրա միջոցով մահը վերափոխվելու էր կյանքի։