Մատթեոս 20:2

Այս համարը բացահայտում է տանուտիրոջ արդար ու բաց գործելակերպը՝ ցույց տալով, որ սկզբում կանչված մշակների հետ նա հստակ պայմանավորվածություն է հաստատում և անորոշություն չի թողնում նրանց սպասումների մեջ։ Մեկ դահեկանը Հիսուսի օրերում համարվում էր օրական արդար վարձ և այս փաստը ընդգծում է, որ սկզբում կանչված մշակների նկատմամբ ոչ մի անարդարություն չկա։ Այստեղ շեշտը դրվում է ոչ թե վարձի մեծության, այլ պայմանավորվածության ազնվության վրա, որպեսզի հետագայում պարզ դառնա, որ դժգոհության պատճառը չի լինելու անարդարությունը, այլ մարդկանց համեմատական մտածողությունը։ Այս կերպ Հիսուսը նախապատրաստում է առակի հիմնական միտքը՝ ցույց տալով, որ Աստծո արքայությունում վարձատրությունը չի չափվում միայն աշխատանքի տևողությամբ, այլ բխում է Աստծո ազատ, բարի և շնորհքով լի կամքից։