Մատթեոս 20:34

Այս համարը գեղեցիկ ավարտն է ոչ միայն պատմության, այլ ամբողջ գլխի հոգևոր գծի՝ խոնարհության, հավատքի և ծառայության թեմաների։ Այստեղ երևում է, Հիսուսի սրտի խորքը՝ Աստվածային գթասրտությունը, որը ոչ միայն ցավ է զգում, այլ շարժվում է՝ բուժելու, վերականգնելու և փրկելու։ Նա դիպավ նրանց աչքերին, և այդ հպումը խորհրդանշական է․ Հիսուսի ձեռքը դառնում է լույսի գործիք, որով Նա ոչ միայն վերականգնում է տեսողությունը, այլ նաև հաղորդում է իր զորությունը։ Նրանց աչքերը բացվեցին անմիջապես՝ առանց ընթացքի կամ ուշացման, ինչը ցույց է տալիս հավատքի անմիջական պարգևը։ Բժշկված կույրերի Հիսուսի հետևից գնալը ֆիզիկական քայլ չէ միայն, այլ հոգևոր հետևություն․ նրանք, ովքեր տեսան, անմիջապես դարձան հետևորդներ։ Նրանց համար տեսնելը հավասար էր՝ ճանաչել, իսկ ճանաչելը՝ հետևել։ Այս պատմությունը եզրափակում է Մատթեոս 20-րդ գլուխը՝ ցույց տալով, որ Հիսուսը գնում է դեպի խաչը՝ դեռևս շարունակելով գթալ, լսել և բուժել։ Նա բժշկում է ոչ միայն աչքերը, այլև սրտերը՝ դարձնելով նախկին կույրերին (թե ուղիղ թե հոգևոր իմաստով) տեսնող ու հետևող աշակերտներ։