Մատթեոս 20:9

Այս համարում բացահայտվում է Տիրոջ շնորհի էությունը։ Նրանք, ովքեր աշխատել էին միայն մեկ ժամ, ստանում են նույն մեկ դահեկանը, որ սկզբում խոստացվել էր ամբողջ օրը աշխատողներին։ Սա մարդկային տրամաբանությամբ անսպասելի է, բայց աստվածային տեսանկյունից՝ լիովին արդար, որովհետև Տերը շնորհ է բաշխում, ոչ վաստակ ըստ ժամերի։ Այս հատվածը սովորեցնում է, որ Աստծո թագավորությունում վարձատրությունը հիմնված չէ մաթեմատիկական հաշվարկի, այլ՝ Նրա ազատ կամքի և բարության վրա։ Տերը չի վարձատրում միայն աշխատանքի համար, այլ վարձատրում նաև սրտով արձագանքին ի պատասխան։ Նույն դահեկանը խորհրդանշում է՝ հավիտենական կյանքը, փրկությունը, Աստծո ներկայությունը։ Դա նվեր է, ոչ գործարք։