Մատթեոս 22:39

Հիսուսը շարունակելով ավելացնում է երկրորդ պատվիրանը՝ մեջբերելով Ղևտականից (Ղևտ. 19:18)։ Այն ցույց է տալիս, որ Աստծո հանդեպ սերն անբաժան է մարդու հանդեպ սիրուց։ Եթե առաջին պատվիրանը վերաբերվում է ուղղահայաց հարաբերությանը՝ մարդու և Աստծո միջև, ապա երկրորդը՝ հորիզոնական հարաբերությանը՝ մարդու և իր մերձավորի միջև։ Սիրել ընկերոջը «ինչպես ինքդ քեզ» նշանակում է ունենալ նույն հոգատարությունը, ներողամտությունն ու բարությունը, որը կցուցաբերեիր քո հանդեպ։ Այսպիսով, Հիսուսը ցույց է տալիս, որ իսկական հավատքը չի կարող սահմանափակվել միայն Աստծո հանդեպ սիրով․ այն անպայման արտահայտվում է մարդկանց հանդեպ սիրո գործնական ձևերով։ Ով իսկապես սիրում է Աստծուն, չի կարող չսիրել նրան, ում Աստված շատ է սիրում՝ Նրա ստեղծած մարդուն: