Մատթեոս 24:16

Հիսուսը շարունակելով մարգարեական խոսքը՝ տալիս է փրկության գործնական հորդոր, որ նրանք ովքեր տեսնեն «ավերածության սրբապղծությունը» և նրանք, ովքեր Հրեաստանում են, շտապ հեռանան՝ փախչելով դեպի լեռները։ Այս կոչը ևս միաժամանակ ունի և՛ պատմական, և՛ հոգևոր իմաստ։ Պատմականորեն այն վերաբերվում էր Երուսաղեմի վրա գալու տագնապին, երբ փրկությունը լինելու էր արագ հեռանալը՝ չկապվելով քաղաքի ճակատագրին։ Հոգևոր իմաստով՝ սա զգուշացում է հավատացյալներին, որ չմնան այն միջավայրում, որտեղ սրբությունը պղծվում է, այլ փախչեն դեպի «լեռները»՝ Աստծո ներկայության բարձրությունը։ Այս խոսքը հիշեցնում է, որ երբ չարը սկսում է իշխել, հավատացյալի փրկությունը կայանում է նրանում, որ նա վեր բարձրանա հոգևոր առումով՝ դեպի ճշմարիտ լույսը։ Իրապես, այս մարգարեությունը պատմականորեն կատարվեց Երուսաղեմի կործանման օրերին, բայց իր խորհուրդը կենդանի է բոլոր ժամանակներում՝ որպես հորդոր հեռանալ մեղքի վայրերից և փնտրել հոգևոր ապաստարան Աստծո մոտ։