Մատթեոս 25:29

Այս և նախորդ համարը բացահայտում են Աստծո արքայության հաստատուն օրենքը՝ շնորհի, պատասխանատվության և արգասաբերության մասին, որտեղ անգործ ծառայի քանքարի վերցնելը և այն տասը քանքար ունեցողին տալը ցույց է տալիս, որ Աստված Իր պարգևն ու շնորհը վստահում է այն սրտին, որը գործում է հավատարմությամբ, մինչդեռ անգործությունն ու վախից ծնված փակվածությունը հանգեցնում են շնորհի կորստին։ Հիսուսի խոսքը՝ «ով ունի, նրան կտրվի և կավելացվի», ուսուցանում է, որ հոգևոր կյանքում աճը տրվում է գործադրությամբ, որովհետև գործած շնորհը բազմապատկվում է, իսկ «ով չունի, նրանից կվերցվի» վերաբերում է ոչ թե շնորհից զուրկ մարդուն, այլ նրան, ով շնորհը ստանալով՝ չի գործադրել այն և չի բերել պտուղ, ուստի նրա մեջ եղած նվազագույնն էլ կմարի․ այսպիսով Քրիստոսը ցույց է տալիս արդար դատաստանը, որով Աստված վերցնում է այն, ինչ մարդն ինքը կորցրեց իր վախի, անտարբերության պատճառով ու գործեց անհավատարմությամբ։