Մատթեոս 4:10

Այս հատվածում Հիսուսը վերջնականապես մերժում է սատանայի փորձությունները՝ հրամայելով նրան հեռանալ։ Նա հղում է անում Սուրբ Գրքին (Բ Օր. 6.13)՝ հիշեցնելով հավիտենական սկզբունքը, որ պետք է երկրպագել ու պաշտել միայն Աստծուն։ Հիսուսը մնում է անսասան հավատարմության մեջ՝ մերժելով երկրային ստանդարտներով անչափ գայթակթիչ առաջարկը, որում առաջարկվում էր աշխարհիկ փառքով փոխարինելու աստվածային ճանապարհը։ Նրա խոսքը «Հեռու՛ գնա, սատանա՛» ցույց է տալիս իշխանություն և վճռականություն՝ չարի հանդեպ ամբողջական մերժում։ Հիսուսը միայն չի դիմադրում, այլ բացահայտում է, որ իսկական հավատքը չի ենթարկվում ոչ իշխանության, ոչ փառքի, ոչ շահի ձայնին։ Նա հաստատում է, որ ճշմարիտ երկրպագությունը պետք է տալ միայն Աստծուն, և ոչ մի երկրային կամ հոգևոր գայթակղություն չի կարող փոխել այդ հավիտենական օրենքը։ Այսպիսով, Հիսուսը օրինակ է դնում հավատացյալների առջև՝ ցույց տալով, որ չարի հանդեպ հաղթանակը գալիս է ոչ թե ուժով կամ հաշվարկներով, այլ՝ վստահելով ու հնազանդվելով Աստծուն, հաստատապես ապավինելով Նրա խոսքին: