Մատթեոս 5:22

Հիսուսն այստեղ խորացնում է «Մի սպանիր» պատվիրանի իմաստը՝ բացահայտելով, որ մեղքը սկսվում է ոչ թե գործողությունից, այլ սրտի վիճակից․ դատապարտելի է ոչ միայն սպանությունը, այլև անիրավ բարկությունը և արհամարհանքը եղբոր (ինչպես նաև ցանկացած մարդու) նկատմամբ, որովհետև այդ զգացումները կոտրում են սիրո և խաղաղության օրենքը, իսկ բառերը «հիմար» և «մորոս» ցույց են տալիս հպարտությունից ծնված վիրավորանքը, որը Աստծո առաջ նույնչափ ծանր է, որքան բռնի արարքը: Այս խոսքը սովորեցնում է, որ իրական արդարությունը չափվում է ոչ թե արտաքին պահվածքով, այլ սրտի մաքրությամբ ու վերաբերմունքով մերձավորի հանդեպ։