Մատթեոս 5:24

Այս խոսքը ցույց է տալիս, որ Աստծուն մատուցվող ամեն զոհ, աղոթք կամ պաշտամունք արժեք ունի միայն այն ժամանակ, երբ մարդու սիրտը խաղաղ է և մաքրված․ Տերը պատվիրում է նախ վերականգնել եղբայրական կապը, քանի որ առանց սիրո՝ ամեն կրոնական արարք դատարկ ձև է։ Հիսուսը շեշտում է, որ Աստծո հետ հաղորդությունը անհնար է, երբ մարդու մեջ թշնամանք կամ վիրավորանք կա, և իրական զոհը ոչ թե ընծան է, այլ հաշտությունը՝ որը վերականգնում է հարաբերությունները և դարձնում է սիրտը արժանի աստվածպաշտության։ Այս խոսքը բացահայտում է նաև աստվածային առաջնահերթությունը․ նախ՝ մարդուն սիրել և հաշտվել, ապա միայն մոտենալ զոհասեղանին, որովհետև ով մերձավորին մերժում է, չի կարող սիրել Աստծուն։ Այդպիսով, հաշտությունը դառնում է յուրաքանչյուր ճշմարիտ զոհի հիմքը՝ առանց որի ընծան մնում է անպտուղ և անընդունելի։